Reisverslag Lissabon woensdag 31 december 2008

We hadden eerst spijt dat we er de nacht van oud op nieuw niet bij hadden geboekt, maar ze voorspelden regen dus was het niet zo erg. Om 9.30 uur zijn we met een taxi naar het vliegveld gegaan omdat we geen zin hadden met de metro en de bus te gaan. De taxi werd gebeld door de receptie van het hotel en één minuut later was hij er al, hij zal wel klaar hebben gestaan bij het hotel. Voor € 7,35 bracht de goede man ons naar het vliegveld! We waren er tien minuten later al, de balie voor het inchecken was nog niet eens open, haha. Maar na tien minuten wachten konden we inchecken en was er nog plaats bij de nooduitgang en konden we onze benen ook lekker strekken. Rond 16.00 uur stonden we weer op Brussels grondgebied en om 17.30 uur waren weer thuis. We hebben leuke dagen gehad, ondanks dat het weer niet altijd meezat. Lissabon is zeker de moeite waard! We komen er zeker nog eens terug!

Heb je vragen of opmerkingen mail ons dan via reiziger68@gmail.com.

1 reactie | Reageer

Reisverslag Lissabon dinsdag 30 december 2008

Deze morgen zijn we op weg gegaan naar Praça do Comércio om de tram te nemen naar Belém. Dit duurt ongeveer een kwartier. Belém is een voorstad van Lissabon, hier liggen twee van de belangrijkste monumenten van de stad, de Mosteiro dos Jerónimos en de Torre de Belém. In de stad liggen verder veel musea, parken en mooie lanen.

Mosteiro dos Jerónimos

Wij zijn eerst naar het Mosteiro dos Jerónimos gegaan, dit klooster is waarschijnlijk gebouwd als dank voor de geslaagde Indiëreis van Vasco da Gama. Er stond een hele rij voor de ingang, dus we hebben wel ongeveer een uur gewacht.

Mosteiro dos Jerónimos

We hebben stiekempjes gezwaaid met de Lisboa Cards alhoewel deze niet meer geldig waren (was maar voor 3 dagen) en konden gratis binnen, haha, dus in de Toren hetzelfde foefje maar uitproberen... Het klooster was prachtig, de kerk erbij nog mooier.

Vasco da Gama ligt in een tombe in de kerk.

Mosteiro dos Jerónimos

Daarna zijn we naar de Torre de Belém gegaan, ook hier weer met de Lisboa Card gezwaaid en ook hier konden we zo doorlopen .

Torre de Belém

De toren op beklimmen is nogal lasig als het druk is, er zijn smalle trapjes en er kunnen eigenlijk geen 2 mensen langs elkaar lopen. Dus het was even passen en meten, maar we zijn toch tot helemaal bovenin geweest.

Torre de Belém

Je hebt er mooie uitzichten over de Taag en de Ponte 25 de Abril en het beeld Cristo Rei. De hangbrug lijkt erg veel op de Golden Gate Bridge in San Francisco. De brug is dan ook onder supervisie van Amerikaanse ontwerpers gebouwd.

Torre de Belém

Het Santuário do Cristo Rei is 110 meter hoog, het stelt "Onze Heer" voor die over de stad waakt. We wilden hier ook nog naartoe, je kunt met een lift namelijk tot helemaal bovenin het beeld komen. Helaas was ons dagkaartje niet geladen voor de veerboot en toen we een los kaartje wilden halen (goedkoop) zei de goede man achter de balie dat de toegang tot het beeld al gesloten was .

Cristo Rei

Een bezoek aan Belém is niet compleet zonder naar Pastéis de Belém te gaan. Een niet te missen culinair aspect van Lissabon zijn de wereldberoemde Pastéis de Belém. Pastéis de Belém zijn kleine, romige pasteitjes bestrooid met poedersuiker en kaneel .

Pastéis de Belém

Fábrica dos Pastéis de Belém staat het best bekend voor deze culinaire lekkernij, het is er schijnbaar altijd druk en de snelle bediening zorgt ervoor dat de pasteitjes nog warm zijn. Slechts enkele mensen schijnen het ruim 150 jaar oude recept te kennen. Wij gingen erheen, druk natuurlijk, maar toevallig stonden er net mensen op van een tafeltje .

Pastéis de Belém

Frans moest naar de wc en toen hij terug kwam zei hij al dat het ver lopen was en inderdaad wat een zaak! Achterdoor waren nog veel meer tafeltjes en volgens mij wisten de meeste mensen dat niet, die bleven vooraan hangen om een tafeltje te kunnen bemachtigen.

Lekkere Pastéis de Belém

We bestelden een bord met 8 pastéis en thee en cola en hebben lekker gesmuld! De zaak ziet er ook heel gezellig uit. Volgens mij is de eigenaar miljonair geworden met zijn pasteitjes!

In het boekje 100% Lissabon stond een restaurant vermeld dat we wel wilden proberen: Pap d´Açorda in Bairro Alto. Dit trendy restaurant is erg populair onder de Lissabonners, dat leek ons wel leuk. We hadden ‘s middags alvast gebeld om te reserveren, maar goed dat we dat gedaan hadden want ook hier was alles weer vol. Dit keer hadden we allebei "biefstuk Pap d´Açorda" met frietjes en verse spinazie en chocolademousse erna. Het was niet het goedkoopste, maar wel lekker. De sfeer in de echt ouderwetse restaurantjes vonden we wel leuker. Moe maar voldaan gingen we weer richting hotel.

0 reacties | Reageer

Reisverslag Lissabon maandag 29 december 2008

Maandag zijn we met de metro naar metro- en treinstation Cais do Sodré gegaan en van daaruit met de trein naar Cascais.

Cascais 

Cascais was een bijzondere keuze omdat Frans daar van april 2001 tot en met mei 2002 gewoond heeft voor zijn werk. Hij heeft eerst een maand in een hotel gezeten en daarna in een appartement, hij is er niet meer geweest dus het zou wel leuk zijn als we er nog eens langs konden gaan. Frans wist de straatnaam niet meer, maar moeilijk kon het niet zijn want het was een zijstraat van een weg die haaks op de zee stond. Ook lag er een stierenvechtersarena vlakbij. We zijn het eerste het beste hotel binnengelopen en hebben daar een kaart gevraagd en de man achter de balie kruiste de arena erop aan. Wij gaan lopen, langs het shoppingcenter, leuke centrum, langs de Jumbo (ja hoor, ook daar is hij), maar na een drankje in een Biergarten (uitgedost met Beierse bierpullen) viel het kwartje: Frans zag de straatnaam op de kaart en wist weer precies waar het was.

Voordat we riching appartement gingen hebben we eerst Boca do Inferno bezocht dit betekent niet voor niets "hellemond". De zee maakt hier een enorm geluid als hij op de rotsen slaat en spectaculair weer omhoog spuit.

Boca do Inferno

Langs de kust zijn we langs prachtige dure villa's weer richting centrum gelopen en kwamen bij de Avenida Nossa Senhora Rosário uit. Het appartement was toen snel gevonden en het hotel lag om de hoek.

Appartement gevonden!  

Ja, hier was het !

Er liep een man langs met een plastic zakje, van een bakker, volgens Frans. Die bakker lag om de hoek tegenover het hotel en daar zijn we wat gaan drinken en hebben een broodje gegeten. Heel leuk om te zien waar Frans dat jaar heeft doorgebracht, het was een sjiekere omgeving dan ik dacht, echt een mooie badplaats.

Frans heeft van een Portugese collega destijds een gekopieerde cd gekregen van Madredeus, erg leuke fado muziek. We konden de originele cd niet terug vinden, maar hier is de site van Madredeus waar je deze muziek kunt horen.

Toen onze benen wel moe waren zijn we weer naar Lissabon terug gegaan.

De tram tegenover het porthuis

In het Solar do Vinho do Porto hebben we port geproefd, je kon er kiezen uit een hele hoop soorten en prijsklassen. Je kunt er al vanaf € 1,50 een glaasje proeven, ook kun je er brood, nootjes , kaas of olijven bij bestellen. Er stond een rij mensen te wachten op een plaatsje, huhuh, Frans had niet zoveel zin om te wachten, maar ja, ik wel natuurlijk! Ik heb een 20 jaar oude rode port uitgezocht van ongeveer € 4,00 en Frans de goedkoopste zoete witte port die ze hadden.

Proost!  

Die van Frans vond ik niet zo heel lekker, maar heb ik toch maar opgedronken... en die rode van mij was goed te doen hoor, haha. Een bakje olijven erbij en ja hoor, dat was best lekker. We hebben maar verzuimd een flesje port van € 1000,00 te kopen...

Frans aan de port   

Vervolgens zijn we op weg gegaan naar de wijk Bairro Alto en hebben gegeten in een typisch Portugees restaurantje. Bairro Alto is een oude wijk met heel leuke straatjes. Sommige restaurantjes waren al hartstikke vol, we kwamen terecht in een klein restaurantje waar een man met zijn "mammie" werkte. Ik nam er gegrilde zalm en Frans lamskotelletjes, het smaakte weer zeer goed. Naast ons zat een Japans gezin met 2 kinderen, ik zag al dat één van de kinderen naar de wc ging op zijn sokken en dacht al, het zal wel zo moeten tegenwoordig... Maar toen zij weg gingen en pa en ma al buiten stonden riep een andere gast hen achterna dat het kind zijn schoenen nog onder de tafel stonden... Pa kwam -boos op het kind- weer naar binnen en deed hem de schoenen weer aan, haha! Nog frapant was de voorgerechten-truc, we kregen een stuk of 5 gerechten op tafel die we niet besteld hadden en na een tijdje kwam de man vertellen dat wat we niet namen we niet hoefden te betalen. We namen alleen het brood en de olijven, maar op de rekening stonden alle voorgerechten. Excuses van de man en wat hij zei: O, mi mammie doesn't now everything". Haha, leuk geprobeerd, maar we waren die avond niet de eersten zagen we aan een ander tafeltje. Arme mammie, zij krijgt de schuld ervan... O ja, HACCP kennen ze nog niet echt in Portugal, want die schoteltjes gaan natuurlijk mooi weer op tafel van de volgende gasten... Toen was het weer bedtijd voor ons en gingen we op weg naar de metro.

0 reacties | Reageer

Reisverslag Lissabon zondag 28 december 2008

Na het alweer uitgebreide ontbijt zijn we naar Sintra gegaan, eerst met de metro naar metro- en treinstation Rossio en daar met de trein verder. Sintra ligt 30 kilometer ten westen van Lissabon, aan de noordkant van de Serre de Sintra.

Frans in Sintra 

Het stadje ligt in een bosrijke omgeving. Behalve prachtig natuurschoon en heldere waterbronnen kom je ook villa's, paleizen, kloosters en kastelen tegen. We hebben er gebouwen gezien waarvan we niet wisten wat het waren, zo mooi, maar ze stonden niet in de boekjes die wij bij ons hadden. We hebben er wel foto's van gemaakt.

Gezellig plein

Leuk straatje

Je kon ook tickets krijgen voor vier parken/paleizen, maar dat is niet handig voor één dag vonden wij en lieten we voor als we ooit nog eens in Portugal komen. Wil je nog meer informatie over Sintra hebben dan kun je dat hier vinden.

Het Palácio Nacional da Pena is het meest mooie volgens ons. Het werd in de 19de eeuw gebouwd op een berg. Alle bouwstijlen uit voorgaande eeuwen zijn erin verwerkt en de verschillen worden benadrukt door de muren die in verschillende kleuren zijn geverfd. Het is net een sprookjespaleis. Walt Disney zou zijn inspiratie voor Disneyland hier hebben opgedaan. Wij zijn er te voet heengegaan, ik dacht dat het dichterbij was...maar helaas, een koppel dat voor ons liep had op een gegeven moment een auto aangehouden en is de rest meegelift. Ik had het ook geprobeerd, maar schijnbaar zagen we er niet betrouwbaar genoeg uit... Ik denk dat we ongeveer een uur bergopwaarts hebben gelopen. Achteraf bleek dat je een toeristenbus kon nemen voor € 4,50 om langs alle bezienswaardigheden te rijden... Terug hebben we die bus wel genomen, heerlijk ontspannen voor de voetjes. We zagen al vanuit het stadje dat het paleis in de mist lag, bovengekomen liepen we ín de mist, het was verder wel droog en helemaal niet koud. Het paleis is echt de moeite waard, het deed me aan de Efteling denken, prachtige kleuren en vormen. Als we ooit nog eens in Portugal komen wil ik het nog eens bekijken als er geen mist is, het is één van de mooiste paleizen die ik ooit gezien heb.

Palácio Nacional da Pena a little foggy maar prachtig!

Het leek wel de Efteling

Torenwachter Frans

Verder zijn we nog in het Palácio Nacional de Sintra geweest, de twee conische torens (schoorstenen) zijn het beeldmerk van Sintra. Voorheen stond hier een Moors kasteel, maar koning João I liet er een paleis bouwen. In de vier eeuwen daarna werd er steeds weer iets veranderd of bijgebouwd. Ook dit paleis is daarom een mengelmoesje van bouwstijlen. Veel wanden zijn betegeld met voorstellingen op azulejos, die doen denken aan Delfts blauw.

Palácio Nacional

Dit waren nog eens azulejos!

Kerstboom bij het Palácio Nacional

En dit was???

Sintra: een must als je naar Lissabon gaat , je bent er in minder dan een uur vanuit Lissabon.

In de bar van het Palácio Nacional hebben we alvast voor ‘s avonds gereserveerd voor een fado restaurant uit één van de boekjes: "Parreirinha de Alfama". Het fado restaurant vinden was nog niet zo makkelijk in de smalle straatjes van Alfama. We hebben zeker vier keer aan verschillende mensen gevraagd en ze wezen allemaal een andere kant op, haha, maar ze deden hun uiterste best, er werden zelfs andere Portugezen bijgehaald die Engels spraken en uiteindelijk hebben we een groepje jochies bij een kerk gevonden die het precies wisten. Het was er reuze gezellig, een klein restaurantje waar een oude oma in de keuken stond en door een luikje alles aangaf en aannam.

Grootmoeders in de keuken  

De muren waren versierd met mooie blauwe tegeltjes en het witte plafond was tamelijk laag, het was er stampvol, dus zonder reservering kom je er niet in waarschijnlijk. We waren er na 20.30 uur omdat we het niet goed konden vinden, maar ik denk dat ze dat al gewend waren, de straat staat niet op de kaart aangegeven (op geen van de 3 kaarten die we hadden).

Ik heb de volgende informatie over dit restaurantje gevonden: "Parreirinha de Alfama is a little club owned by fado legend Argentina Santos. She doesn't sing very often herself these days, but the club hires many other highly rated singers".

Argentina Santos

We hebben er vis gegeten en een paar glaasjes wijn gedronken, rond 21.30 uur kwam een fado zangeres optreden samen met een paar op leeftijd zijnde heren die haar op gitaar begeleidden.

Fado zanger, maar wie?

Ongeveer elk half uur daarna werd het licht gedimd en kwam er een fado zanger of zangeres optreden gewoon tussen de tafeltjes in.

Argentina Santos 

Er zaten ook wel een paar toeristen tussen maar je zag dat de meerderheid toch Portugezen waren, dat is ook veel leuker. We wisten niet dat de oude zangeres Argentina Santos was, wel grappig dat zij toevallig zong terwijl wij er waren. Ze kreeg het grootste applaus, nu snappen we natuurlijk waarom, ze is een fado legende! Ik heb een filmpje van haar van You Tube hier staan waarop zij ook te zien is. Het werd een gezellige avond!

0 reacties | Reageer

Reisverslag Lissabon zaterdag 27 december 2008

Lekker geslapen en een heel goed ontbijt gehad! Er was van alles in overvloed te krijgen, vers fruit (ik heb elke dag verse ananas gehad), veel broodjes, verschillende soorten vers sap, noem maar op . Na het ontbijt waren we van plan een wandelroute te lopen uit één van onze boekjes. We gingen op weg naar Elevador Santa Justa, een lift die 45 meter hoog is en het centrum met de hoger gelegen wijk verbindt.

Elevador Santa Justa

Frans met de Lisboa Card voor Elevador Santa Justa

De lift is ontworpen door een leerling van Eiffel, je ziet ook wel iets van de Eiffeltoren terug in de constructie. Een hele ervaring dat je met een lift niet in een gebouw omhoog gaat maar gewoon in de buitenlucht, dat er hoogteverschillen in een stad mee worden overwonnen. Nou heb je dat in Nederland ook wel niet nodig.

Uitzicht vanaf de lift

Op de Santa Justa lift met op de achtergrond Praça do Comércio

Na te hebben genoten van het uitzicht zijn we gestruikeld over de route, haha, dus hebben we besloten naar de ruïnes van het Castelo São Jorge te gaan.

Gewapend met paraplu naar de ruïnes toe

Onderweg zijn we een porthuis tegengekomen, Napoleão, waar we port konden proeven, hier heb ik 2 flessen Tawny Royal Oporto van 10 jaar oud gekocht, heerlijk! Inmiddels was het wel erger gaan regenen (zoover had 95% regen voorspeld en ze waren goed in voorspellen helaas). Onderweg hebben we voor € 5,00 nog een redelijke paraplu gekocht en hebben daarna het kasteel bekeken, dat wil zeggen de ruïnes. Omdat het weer slecht was konden we niet veel van het uitzicht genieten, het kasteel ligt tamelijk hoog en het was wat mistig.

Uitzicht vanaf de ruïnes

Ons volgende doel was dan ook een museum, het Museu Nacional do Azulejo.

Frans als kasteelheer...

Ik als jonkvrouw...

Dit museum was met een bus te bereiken, niemand wist waar het lag maar met behulp van het boekjes bij de Lisboa Card wisten we het te vinden. Je kunt er tegeltjes bewonderen en een kerk. In het restaurantje hebben we nog wat gedronken en rond 18.00 uur zijn we terug naar Lissabon gegaan naar het beroemde Café A Brasileira, in de wijk Chiado.

Frans voor " A Brasileira"

Hier heb ik een paar lekkere portjes gedronken en Frans begaf zich aan de cola light... hihi. Het is een bijzonder café, heel mooi ingericht en heel gezellig. Het is niet alleen beroemd om het interieur maar ook omdat dit het stamcafé was van de beroemde dichter Fernando Pessoa. Hij is nog steeds op het terras te vinden... in brons. Aan het einde van de 19de eeuw werd de wijk een ontmoetingsplek voor intellectuelen. "A Brasileira" is nog steeds populair onder studenten van de kunstacademie. Het is een van de bekendste koffiehuizen van Lissabon en het lijkt wel of het interieur sinds de opening niet veranderd is. Alleen de tentoongestelde kunst wisselt.

Gezellig!

Na een paar drankjes zijn we nog naar winkelcentrum Amoreiras gegaan, lekker binnen omdat het nog flink regende. Hier hebben we nog wat rondgestruind, winkelen is in Lissabon net zo duur of duurder dan hier dus we hebben niks gekocht. We hebben er ongezellig maar wel lekker gegeten bij een soort keten waar je € 6,00 betaald voor een bord dat je zelf samenstelt.

0 reacties | Reageer

Reisverslag Lissabon vrijdag 26 december 2008

Rond 12.30 uur vertrokken we richting Zaventem naar Brussels Airport. We vlogen met Brussels Airlines naar Lissabon om 16.10 uur en kwamen er rond 17.40 uur aan. In Lissabon is het een uur vroeger dus we hadden nog tijd om's avonds iets van de stad te zien. Op het vliegveld hebben we een Lisboa Card gekocht voor € 32,00 p.p., met deze kaart kun je gratis gebruik maken van het openbaar vervoer in Lissabon, de bus, metro, tram, liften én de trein naar Sintra en Cascais. Ook heb je gratis toegang tot verschillende musea of krijg je korting op de toegangsprijs. Het is lekker handig omdat je nergens aan hoeft te denken, je stapt gewoon in de metro, tram, bus of trein en houdt je kaartje voor de kaartlezer en het is in orde. Het ligt eraan of dit je voordeligste optie is, een dagkaart voor (alleen) de metro en de bus kost ook maar € 3,70 maar dan moet je nog losse kaartjes kopen voor tram, trein, liften en musea. Dat vonden wij niet zo handig en informatie over openbaar vervoer staat nergens in het Engels aangegeven. Mijn voeten willen ook niet altijd meer zo goed meewerken, dus we hoppen nogal wat met de metro.

Het vliegveld van Lissabon ligt vlakbij de stad, met de AeroBus kun je makkelijk en goedkoop in de stad komen. Het kostte ons € 3,00 p.p. Ons hotel -Hotel Açores Lisboa- ligt aan metrostation Praça de Espanha.

Onze hotelkamer

De AeroBus stopt bij metrostation Marquês de Pombal, dus moesten we nog 3 stationnetjes met de metro verder. Voor een paar cent kon dat ook. Rond 19.30 uur waren we in het hotel, het ligt echt perfect naast het metrostation, is nog vrij nieuw en ziet er heel mooi uit. Een beetje een design/lounge uitstraling. We hebben de koffers op de kamer gezet en zijn meteen richting de stad vertrokken. We hadden niet echt een idee waar we naartoe gingen en zijn maar met de metro naar Praça do Comércio gegaan.

Praça do Comércio

Frans kende dit plein nog van zijn tijd in Cascais, hij had hier vaak op zaterdags rondgewandeld. We zijn nog richting Castelo São Jorge gelopen, het was te donker, te ver en te steil om nog helemaal tot het kasteel te lopen. Toen begonnen we toch wel honger te krijgen. We zijn bij een echt Portugees restaurantje uitgekomen, ik bestelde er bacalhao, heerlijke vis met een knapperig laagje en Frans had gegrilde kip, mjammie lekker zeg! Het restaurantje lag in de wijk Alfama, een echte oude volksbuurt, een buurt met karakter. Alfama staat bekend als de bakermat van de fado, het Portugese levenslied, vroeger in armoedige kroegen gezongen en tegenwoordig een erkende zangkunst. De ober in het restaurantje vroeg ons en de andere gasten of we geen spullen van betekenis in onze jaszakken hadden. Het zag er verder niet gevaarlijk uit, maar in de Capitoolgids wordt deze buurt vermeld bij de plaatsen waar je ‘s avonds het beste niet kunt komen als er niet veel te doen is. Na het eten zijn we teruggelopen naar het metrostation en zijn we lekker gaan slapen zodat we de dag erna fit zouden zijn om de stad te verkennen.

0 reacties | Reageer

Ons “fotoboek” van Lissabon is klaar!

We zijn gisteren terug gekomen uit Lissabon van een paar dagen weg en ons "fotoboek" is nu klaar. Het reisverslag moet ik nog maken. De foto's zijn te bekijken op onze fotopagina.

 Groetjes Frans & Jolanda.

0 reacties | Reageer

Op naar Lissabon!

Eindelijk kunnen we vandaag vertrekken naar Portugal's hoofdstad, Lisboa!  Nog even de koffers pakken en rond 12.00 uur gaan we naar Brussel. Zes dagen sightseeing . We hoeven er pas om 14.00 uur te zijn, maar ja, kunnen we rustig aan doen en nog wat rondkijken. De vlucht staat er nog steeds volgens schema op. Het weer is nu niet zo goed, zoover geeft een weersverwachting van veel regen en als we terugkomen weer goed....  Maar ja, paraplu mee en goede zin dan maakt het niet zoveel meer uit!

Groetjes Frans en Jolanda.

0 reacties | Reageer

Volgende pagina »